ប្រវត្តិពិធីបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌ

       

​នៅក្នុងគម្ពីរព្រះធម្មបទភាគទី១បានបញ្ចាក់ថា​​​នៅក្នុងកប្បទី៩២កន្លងអំពីភទ្ទកប្បនេះមក ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ ព្រះនាមផុស្សៈ បានត្រាស់ដឹងឡើងក្នុងលោក ។ ព្រះបាទជ័យសេន​ទ្រង់មាន​ព្រះរាជបុត្រ ៣ ព្រះអង្គ ដែលមានមាតាទីទៃពីគ្នា មានបុគ្គលអ្នកថែរក្សាឃ្លាំង​មាននាយស្មៀន​ត្រួតត្រាជនបទ ព្រមទាំងបរិវារជាច្រើន។នាយស្មៀនបានសាងព្រះវិហារមួយថ្វាយ​ព្រះសាស្ដាផុស្សះ តាមព្រះរាជបំណង របស់ព្រះរាជឳរសទាំង ៣ ព្រះអង្គនិងបានយាង​​​ ព្រះបាទជ័យសេនមក ដើម្បីវេរព្រះវិហារថ្វាយ ព្រះសាស្ដា។ ក្នុងថ្ងៃបុណ្យឆ្លង​ព្រះវិហារ​នោះព្រះរាជាទ្រង់ បានចំណាយទ្រព្យឲ្យបុគ្គល អ្នកថែរក្សាឃ្លាំង និងនាយស្មៀនចាត់ចែងនូវ​ខាទនីយ ភោជនីយាហារ ថ្វាយព្រះសាស្ដា ផុស្សះ និង ព្រះភិក្ខុសង្ឃជាសាវក ចំនួន ៩ម៉ឺនអង្គ អស់មួយត្រីមាស នៅក្នុងព្រះវិហារនោះ ។